Μόνο Αν Θέλω
Η σημερινή μέρα ειχε εκπλήξεις και συγκίνηση.
Η Γιώτα Αλεξάνδρου μαζι με την Έλλη, κυρίως η Έλλη δηλαδή, μας αφηγήθηκαν την ιστορία τους.
Η ομάδα παιδιών των Τμημάτων Β’ Τάξης των σχολείων μας συσκέφθηκε και αποφάσισε:
ΜΟΝΟ ΑΝ ΘΕΛΩ , της Γιώτας Αλεξάνδρου, σε εικόνες της Σάντρας Ελευθερίου (Εκδόσεις ΜΙΝΩΑΣ)
Με αγκαλιάζεις.
Με αγγίζεις.
Με φιλάς.
Μου κάνεις ταπ ταπ στο κεφάλι.
Σου δίνω τα παιχνίδια μου.
Παίζω μαζί σου.
Κόκκινο για την αγαπη.
Πράσινο για την επιθυμία.
Και ναι, μπορεί να αγαπώ αλλά να μην επιθυμώ.
100 χρόνια Παντελής Καλιότσος (1925-2025)
Ο Μήνας Εφηβείας από τις εκδόσεις Πατάκη φέτος αποτέλεσε πόλο έλξης για το σχολείο μας!
Ας κάνουμε τις οβίδες ανθοδοχεία!
100 Χρόνια Παντελής Καλιότσος (1925-2025)
Η κυρία Αθηνά Ζώτου-Βαρούτα, ιστορικός, ήρθε στο σχολείο μας και μας μύησε στις ιστορίες του Παντελή Καλιότσου.
Τι κοινό μπορεί να έχει μια κουτσουλιά μύγας πάνω στο χαρτί, ένα γράμμα προς τον Άγιο Βασίλη και μια ξώφαλτση πέτρα;
Ιστορίες που μιλάνε για το παράλογο του πολέμου.
Με αφορμή τα 100 χρόνια που συμπληρώνονται από τη γέννηση του πολυβραβευμένου συγγραφέα Παντελή Καλιότσου, συζητήσαμε με τα παιδιά της Στ τάξης και του Ε-Στ του ολιγοθεσίου, για τρία εμβληματικά βιβλία του που, αν όλοι τα διαβάζαμε, θα ήταν ο κόσμος μας καλύτερος.
Στα “Ξύλινα σπαθιά”, μία τάξη Β΄ Δημοτικού αναπαριστά σημαντικές μάχες του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου – με τη διαφορά ότι κερδίζει η προστασία του άμαχου πληθυσμού και η ειρήνη.
Στο τριπλά βραβευμένο “Η σφεντόνα του Δαβίδ”, στο στόχαστρο των παιδιών μπαίνει η δικτατορία όπου όλα είναι ύποπτα, ακόμη και τα γράμματα προς τον Άγιο Βασίλη!
Στο διήγημα “Η μύγα”, μια κουτσουλιά γίνεται σημείο στίξης που αλλάζει το νόημα μιας επιστολής μεταξύ δύο ηγετών και οδηγεί σε πολεμική σύρραξη.
Η συνάντησή μας με την κυρία Ζώτου-Βαρούτα μας έκανε να αναστοχαστούμε πάνω σε έννοιες όπως ο πόλεμος και η ειρήνη και μας μίλησε περίτεχνα για τις μυστικές πτυχές της συγγραφικής πορείας του Παντελή Καλιότσου.
Μας προέτρεψε να διαβάσουμε και την “Ωραιότερη ιστορία του κόσμου” από τα μάτια του Καλιότσου σαν μια έξτρα πονηρή νότα.
Κυρία Αθηνά Ζώτου-Βαρούτα, σας ευχαριστούμε πολύ!
1, 2, 3 Ήρθε η Σειρά σου! Ακόμα πλένεις την ουρά σου;
Η σημερινή παρουσίαση είχε τις δυσκολίες της… Παρολο που η κ. Μυρτώ Δεληβοριά ήρθε στην ώρα της…
Μολονότι τα παιδιά έκατσαν στα μαξιλαράκια τους και περίμεναν…
Οταν ξεκίνησε η παρουσίαση συνέβη κάτι απροσμενο.
Οι καμηλοπαρδάλεις χάθηκαν!
Η παρουσίαση σταματησε στη μέση και πραγματικά δεν ξέραμε τι να κάνουμε.
Στη λύση μας έδωσε ο πράκτορας – μαθητής από το μονοθέσιο, ο οποίος με τον μυστικό φακό του ανακάλυψε, με τη βοήθεια της κυρίας Δεληβοριά, τι κάνανε αυτές οι πονηρές καμηλοπαρδάλεις!
Ιδρώσαμε ξειδρωσαμε αλλά τις ανακαλύψαμε!
Όταν βρέθηκαν να αρμενίζουν και μετά, τις βάλανε σε τάξη και τις γυρίσανε άρον άρον στο βιβλίο για να μπορέσουμε να τελειώσουμε την παρουσίαση μας.
Μας υποσχέθηκαν δεν θα το ξανασκασουν.
Μαλλον…
Ευχαριστούμε πάρα πολύ!
Τέλος καλό όλα καλά!